Çarşamba, Mayıs 18Önemli Haberler
Shadow

Ukrayna’da mahsur kalan Türk öğrenci Merve ailesine kavuştu

Ukrayna’da mahsur kalan Türk öğrenci Merve ailesine kavuştu

Ukrayna’nın Harkov kentindeki Politeknik Üniversitesi’nde psikoloji kısmı 2. sınıf öğrencisi Merve Buse Develi (23) Türkiye’nin teşebbüsleriyle yurda döndü. Harkov’da 6 gün evvel bir televizyon kanalıyla yaptığı canlı ilişkide bombanın yakınına düşmesiyle gündeme gelen ve yardım davetinde bulunan Develi, ülkesinin teşebbüsleriyle 5 günlük kuvvetli bir seyahate çıktı. Birinci olarak 27 saatlik tren seyahati yapan Develi, daha sonra Romanya’ya geçti, oradan da otobüsle İstanbul’a ulaştı. Buse Develi, yanında üç Türkmenistanlı öğrenci arkadaşını da getirdi. Develi, öğlen saatlerinde uçakla Antalya Havalimanı’na iniş yaptı. Kuvvetli bir seyahatin akabinde memleketine ulaşan Merve’yi babası Mustafa Develi karşıladı. Baba kız iç çizgiler çıkışında uzun mühlet birbirlerine sarıldı ve hasret giderdi. Merve Develi ve yanındaki 3 arkadaşı Korkuteli ilçesindeki baba konutuna geldi. Develi’nin ailesiyle buluşmasında duygusal anlar yaşandı.

 

ANNEDEN KIZINA GÖZYAŞLARI 

Anne Fatma Develi kızına sarılarak, “Annem, kuzum, bir adedim, annem ben öldüm. Canım annem ben senin kokularını duyamayacağım diye çok korktum. Annem ben sana kavuşamayacağım diye çok korktum” diyerek gözyaşları döktü. Aile büyükleri tarafından karşılanan Merve Buse Develi, daha sonra meskenine geçti ve akrabalarıyla sohbet etti. Develi, kısa bir mühlet televizyondan Ukrayna’daki gelişmeleri takip etti. 

 
UÇAK SESİ DUYDUĞUM AN KORKUYORUM 

Merve Buse Develi, yaklaşık bir haftadır yolda olduğunu ve şiddetli bir sürecin akabinde memleketi Antalya’ya gelebildiğini söyledi. Sadece 27 saat tren seyahati yaptıklarını lisana getiren Develi, “Hiç durmadığımız için rastgele bir yiyecek içecek de bulamadık. Gece trenimize taciz ateşleri yapıldı, trenin içinde saklanmak zorunda kaldık. Bayağı zorluydu. Romanya’ya girdikten sonra içimiz rahatladı. Şu an bile uçak sesi duyduğum vakit korkuyorum. Bir daha dönüp bakıyorum, bir şey mi oluyor diye. Bizim için çok zordu. Şu an okuduğumuz okul, yürüdüğümüz yollar mahvoldu” diye konuştu. 
 
ÜMİTSİZLİĞE KAPILMAYA BAŞLAMIŞTIK 

Ayrılırken çok yakınlarında bomba seslerini duymaya başladıklarını ve birtakım yerlerde patlamaları gördüklerini anlatan Develi, “Artık geride bir şey kalmadı. Okullarımız yok oldu. Tahliye süreçlerinin başında umudumuz vardı. Sesimizi duyurmak için çok çabalamıştık ancak bir müddet sonra bombardıman ve silah sesleri durum kötüleşmeye başlayınca, biz ümitsizliğe kapılmaya başladık. Sanki sıra artık mi bize gelecek diye. Bir mühlet sonra ailemizle bağlantımız kopmaya başladı. O vakit daha da makus olmaya başladık. Bize ailemiz dayanak oluyordu. Tahliye haberinin geldiği gün bir haberi bilmiyorduk. Biz kendi imkanlarımızla yola çıkmıştık, yolda öğrendik. Tahliye noktasına gidebilmek için bile 2.5 kilometre yürürdük o trene yetişebilmek için. O yürümek bile bizim kaygımızı kanıtlayabiliyor. Ya yetişemeseydik, ya bir daha tren olmazsa diye” dedi. 
 
ANNEME SARILINCA DAHA YETERLİ OLDUM 

Süreç kuvvetli olmasına karşın ailesine kavuştuğu için memnun olduğunu lisana getiren Merve Buse Develi, “Orada yaşananları görmek, ailemi bir daha görememe hissi çok berbattı. Ukrayna sonlarından çıktığım an rahat olduğumuzu hissettim. Kurtuldum demiştim. Annemle sarılınca daha uygun oldum” tabirlerini kullandı. Baba Mustafa Develi, 45 gün sonra kızını birinci gez gördüğünü belirterek, “Zor bir periyottu. Tüm yetkililere teşekkür ediyoruz devlet büyüklerimize. Son iki gün ümidimizi kesmiştik. Tahminen son konuşmamız tahminen son görüşümüz diyorduk. Şu an anlatılmaz bir his içindeyim. Evladıma kavuştum. Tek temennimiz tüm çocukların ailesine kavuşması. Anlatamıyorum yaşadıklarımı” dedi. 

 
SEVİNÇ GÖZYAŞLARI DÖKÜYORUM 

Anne Fatma Develi de çok berbat günler geçirdiğini ve yaşadıklarını anlatmakta zorluk çekeceğini söz ederek, “Yavruma kavuşamayacağım diye, kokusunu içime çekemeyeceğim diye çok korktuk. Televizyonun başından kalkmadım. Daima dua ettik. Herkesin yardımlarıyla kızım meskenine geldi. Oradan çıktığını duyduğum an çok keyifli oldum. Artık kızıma kavuştum sevinç gözyaşları döküyorum. Evvelki gözyaşlarım hüzün içindi bu sevinç için. 3 Türkmenistanlı çocuğumuza gücümüz yetti. Onları da getirdik. Keşke daha fazlasını getirebilseydik. Kızımın sevdiği yemekleri de yaptım” dedi. 
 
SAVAŞ BÖLGESİNDEN KURTULDUK 

Mansudov İsaberdi ise, Ukrayna’da kentlerin bombalanmaya başladığını tabir ederek, “Biz de oradan çıkmak zorunda kaldık. Okulumuz yarım kaldı. Türkiye’ye geldik, arkadaşlarımızla. Savaş bölgesinden kurtulduk Allah’a şükür” dedi. Kendilerine kucak açan Develi ailesine teşekkür eden Orazberdiyew İlyasberdi de, “Oradan çıkmamıza yardımcı olanlara da çok teşekkür ederiz. Orada hayat çok sıkıntı oldu. Geride beşerler kaldı. Tahliye falan da yoktu. Yalnızca metro istasyonlarında kalan beşerler var. Orada kalacak bir yer kalmadı, her yere girdiler” diye konuştu. Develi ailesi 3 Türkmen öğrenciye de bir daire kiralayarak onların barınma ve besin muhtaçlıklarını karşıladı.

KAYNAK: İHA

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

istanbul escort | beylikdüzü escort | istanbul escort bayan | tesettürlü escort | halkalı escort | kayaşehir escort | şirienevler escort |